Skały Adrszpasko-Teplickie - trasy, bilety i praktyczne porady

Między lasem a piaskowcowymi wieżami trudno zachować obojętność. Najlepszym przykładem skalnego lasu w Czechach są Skały Adrszpasko-Teplickie, czyli rozległe skalne miasto na Broumovsku. Pokażę, co dokładnie można tam zobaczyć, którą trasę wybrać, ile kosztuje wejście i jak przygotować się do przejścia bez tłumu oraz niepotrzebnego ryzyka.

To nie jeden las, lecz ogromne skalne miasto

Określenie „skalny las” dobrze oddaje pierwsze wrażenie, ale geologicznie mówimy o skalnym mieście z piaskowca. Adrszpasko-Teplickie skały leżą w północno-wschodnich Czechach, niedaleko Teplic nad Metují, i zajmują około 1803 ha jako narodowy rezerwat przyrody.

Przez tysiące lat woda, mróz i wiatr rozcinały warstwy piaskowca wzdłuż szczelin. W ten sposób powstały wąskie kaniony, bramy, iglice, jaskinie i wysokie ściany. Część form ma własne nazwy, takie jak Miłośnicy, Dzban, Głowa Cukru czy Starosta i Starościna. To nie są przypadkowe skały porozrzucane w lesie, lecz bardzo czytelny zapis erozji.

Las również jest ważną częścią krajobrazu. W zacienionych wąwozach panuje chłód i wilgoć, a podłoże bywa śliskie nawet wtedy, gdy na parkingu świeci słońce. Z mojego punktu widzenia właśnie ta zmienność robi największe wrażenie. Po kilku minutach spaceru zwykła ścieżka znika między ścianami, a człowiek zaczyna poruszać się jak w naturalnym labiryncie.

Przeczytaj również: Białowieski Park Narodowy - co zobaczyć i jak zaplanować wizytę

Adrszpach czy Teplice

Kompleks składa się z dwóch głównych części. Skały Adrszpaskie są bardziej widowiskowe i popularne, dlatego trafia tam większość osób przyjeżdżających na jednodniową wycieczkę. Znajdują się tu efektowne bramy, pomosty, jezioro po dawnej kopalni piasku oraz krótka trasa z dużą liczbą charakterystycznych formacji.

Skały Teplickie mają bardziej surowy charakter. Szlak jest dłuższy, prowadzi przez rozległe doliny i pozwala poczuć większą przestrzeń. Gdy zależy mi na spokojniejszym marszu i kontakcie z przyrodą, wybrałbym właśnie tę część, choć nie jest ona tak wygodna dla małych dzieci ani osób z ograniczoną sprawnością ruchową.

Którą trasę wybrać na pierwszy wyjazd

Na pierwszą wizytę polecam nie próbować zobaczyć wszystkiego naraz. Lepiej przejść jedną trasę bez pośpiechu, zatrzymać się przy formacjach i zostawić sobie czas na fotografowanie. Najbardziej uniwersalny wybór to pętla w Adrszpachu.

W Adrszpachu warto wypatrywać Bramy Gotyckiej, Wielkiego Wodospadu i skalnych wież o kształtach przypominających ludzi lub zwierzęta. Rejs po jeziorku jest dodatkową atrakcją sezonową, zwykle dostępną od wiosny do jesieni, ale nie powinien być głównym powodem przyjazdu. Największą wartość ma sam spacer przez labirynt.

Jeśli chcesz przejść obie części, możesz skorzystać z kolei między Adrszpachem a Teplicami nad Metují. Przejazd trwa około 10 minut, a obie części mają dogodne przystanki kolejowe. To praktyczne rozwiązanie, ponieważ nie trzeba wracać tą samą trasą ani organizować drugiego samochodu.

Jak zaplanować wejście, bilety i dojazd

W 2026 roku w Adrszpachu działa system rezerwacji z wyborem dnia i godziny. Bilet pozwala wejść w wybranym przedziale godzinowym, ale po rozpoczęciu zwiedzania nie ma sztywnego limitu czasu. Po wyjściu bilet traci ważność, więc nie planuj przerwy poza terenem rezerwatu z myślą o ponownym wejściu.

W sezonie letnim bilety i miejsca parkingowe mogą się wyprzedać. Oficjalny serwis skał zaleca rezerwację nawet z wyprzedzeniem do około 180 dni, zwłaszcza w weekendy, podczas wakacji i polskich długich weekendów.

Bilet ulgowy dotyczy między innymi studentów do 26. roku życia i seniorów od 65 lat, a bilet dziecięcy obejmuje osoby od 3 do 15 lat. Ceny mogą zostać zmienione, dlatego przed wyjazdem sprawdź aktualny cennik i zasady rezerwacji na oficjalnej stronie obiektu.

Samochodem najłatwiej dojechać od strony polskiego pogranicza przez rejon Kudowy-Zdroju. Możliwy jest również dojazd koleją, co przy większym natężeniu ruchu bywa rozsądniejszą opcją. W szczycie sezonu parking blisko wejścia jest wygodny, ale nie zakładałbym, że wolne miejsce znajdzie się bez wcześniejszego planu.

Co zabrać, żeby spacer był naprawdę wygodny

Trasa nie wymaga sprzętu górskiego, jednak zwykłe miejskie obuwie szybko pokaże swoje słabości. Kamienne stopnie, drewniane pomosty i piaskowiec po deszczu tworzą warunki, w których przyczepna podeszwa ma większe znaczenie niż szybkość marszu.

• Buty trekkingowe z bieżnikiem, najlepiej za kostkę.
• Wodoodporna kurtka, ponieważ w wąwozach długo utrzymuje się wilgoć.
• Minimum 1-1,5 litra wody na osobę w ciepły dzień.
• Mały plecak, przekąska i podstawowa apteczka.
• Na zimę raczki turystyczne lub kijki, gdy ścieżki są oblodzone.
• Naładowany telefon i pobraną mapę offline.

Nie brałbym dużego plecaka ani wózka dziecięcego. Wąskie przejścia i schody potrafią zmienić krótki spacer w męczące przeciskanie się, a wózek na wielu fragmentach będzie po prostu niepraktyczny.

Najlepsze światło do zdjęć pojawia się rano lub późnym popołudniem. W południe popularne przejścia bywają zatłoczone, a ostre słońce spłaszcza kontrast między jasnym piaskowcem i ciemnym lasem. VisitCzechia słusznie opisuje ten obszar jako połączenie głębokich wąwozów, punktów widokowych i lasu, ale dopiero spokojny spacer pokazuje, jak różne warunki panują na kolejnych odcinkach.

Bezpieczeństwo i zasady ochrony przyrody

To teren chroniony, nie dziki biwak ani plac zabaw. Trzymaj się oznakowanych ścieżek, nie wspinaj się na formacje bez odpowiednich uprawnień i nie próbuj skracać trasy przez roślinność. Piaskowiec wygląda solidnie, lecz jego krawędzie mogą się kruszyć, a mokre stopnie są zdradliwie śliskie.

• Nie rozpalaj ognia i nie nocuj poza wyznaczonymi miejscami.
• Nie drąż, nie podpisuj i nie dotykaj intensywnie delikatnych powierzchni skał.
• Nie używaj drona bez sprawdzenia aktualnych przepisów i zgód.
• Psa prowadź na smyczy i nie pozwalaj mu płoszyć dzikich zwierząt.
• Nie kąp się w jeziorku ani w zbiorniku wykorzystywanym przy rejsach.

Wspinaczka skałkowa jest możliwa tylko na określonych zasadach i w wyznaczonych sektorach. To ważne rozróżnienie, bo sam fakt, że widzisz ringi lub wspinaczy, nie oznacza, że każda ściana jest dostępna. Przy wyjeździe wspinaczkowym sprawdź aktualne regulaminy, ograniczenia sezonowe i wymagane dokumenty.

Zimą część przejść może być ograniczona przez lód, śnieg albo spadające fragmenty skał. Przed wyjściem sprawdź komunikaty zarządcy, a przy silnym wietrze nie zatrzymuj się długo pod wysokimi ścianami. Rozsądny zapas czasu i spokojne tempo dają tu więcej niż ambicja przejścia całego kompleksu za jednym razem.

Najlepszy plan na pierwszy dzień wśród czeskich skał

Na pierwszy wyjazd wybrałbym Adrszpach w dzień powszedni, z wejściem przed godziną 9:00. Po przejściu podstawowej pętli można odpocząć, odwiedzić okoliczne punkty widokowe albo przejechać koleją do Teplic i przejść krótszy fragment drugiego skalnego miasta.

Jeśli najważniejsza jest cisza, zaplanuj wyprawę wiosną, jesienią albo zimą przy stabilnej pogodzie. Jeśli jedziesz w wakacje, zarezerwuj bilet i parking wcześniej, przygotuj się na większy ruch i nie traktuj zdjęć z pustych ścieżek jako typowego obrazu letniego Adrszpachu.

Największą wartość tego miejsca daje uważny marsz, nie odhaczanie kolejnych nazw formacji. Dobre buty, bilet z wyprzedzeniem i szacunek dla rezerwatu wystarczą, aby skalny las w Czechach stał się jedną z najbardziej udanych przyrodniczych wycieczek blisko polskiej granicy.